Saturday, February 01, 2003
¡Hola todos!
Hèr koma frèttir af sòlbrenndu ferdalongunum... Erum nùna staddar ì Puno sem er baer rètt vid landamaeri Boliviu. Vorum rètt ì thessu ad sigla ì hofn eftir ferd af Titicaca-vatninu, sem er haesta stoduvatn ì heimi (um 3900m yfir sjàvarmàli) og um 8580 ferkìlòmetrar. En ef vid holdum àfram thar sem frà var horfid seinast, thà endudum vid à svaka djammi med hòpnum okkar seinasta thridjudagskvold ì Cusco. Thar voru sko ekki sparadar ferdirnar à barinn og kokteilarnir hefdu màtt vera adeins faerri hjà flestum. Vid Îslendingarnir skemmtum okkur mjog vel, sèrstaklega var gaman ad horfa à àstrolsku stelpurnar sem stòdu ekki ì lappirnar eftir 2 kokteila en fengu sèr samt thann thridja! Margir sogdu meira en their hefdu àtt ad gera og amor skaut orvum sìnum à òtrùlegustu stodum og mà segja ad mòrallinn ì hòpnum hafi breyst nokkud eftir thetta skrall, en vid lètum thetta ekkert à okkur fà, heldur hèldum òtraudar àfram ì leit okkar ad Sudur-Amerìskum aevintyrum!
Ferdaàaetlunin breyttist adeins vegna verkfalla ì landinu, vid thurftum ad leggja af stad hingad til Puno à midvikudagskvoldid ì stad fimmtudagsmorguns og erum à àgaetishòteli med fìnum rùmum. Samt eitt svolìtid spùkì, thad er kadall sem hengur ì glugganum, og thegar madur skrùfar frà heita vatninu kemur stundum raudbrùnt vatn sem skvettist ùtì allar àttir! Aetludum varla ad thora ad sofna fyrsta kvoldid! En klòsettsetan er ùr ròsòttu plast-ledurlìki, thannig ad thad kemur baetir hitt upp! ;) Puno er ì sjàlfu sèr ekki mjog fràbrugdinn odrum Perùskum baejum sem vid hofum komid ì. Hann liggur vid Titicaca vatnid (Titicaca = steingert Puma-dyr) og vid fengum okkur gongutùr thangad nidureftir um daginn. Thad var mjog sorgleg sjòn, à leidinni gengum vid gegnum rosaleg fàtaekrahverfi og thegar ad vatninu var komid var madur ad kùka ì ruslahaug innan um hunda, beljur, asna og svìn thad fyrsta sem vid sàum, rùstir af gomlum straetisvagni hàlfum ùtì vatninu og lìtil born ad leika sèr ì klóakinu. Enn eitt menningarsjokkid thar... Thad er thò adeins hèrna upp vid Puno thar sem vatnid er svona mengad.
Ì gaermorgunn logdum vid ì 4 tìma sjòferd ùtà vatnid med vidkomu à nokkrum eyjum. Fyrst stoppudum vid à 2 fljòtandi eyjum, sem eru gerdar af manna hondum, en thaer eru thònokkrar ì vatninu. Mjog skrytid, thetta var eins og ad standa à stòrum fleka, "gòlfid" er gert ùr strài og fòlkid thar byr ì stràhùsum, um 15-20 fjolskyldur à hverri eyju og ferdast à milli ì heimagerdum stràbàtum. Thad var einmitt ì einum slìkum sem vid ferdudumst ì til naestu eyju. Magnad. Eftir thad var ferdinni haldid àfram ad Amantani-eyju thar sem vid eyddum nòttinni hjà nyrri fòsturfjolskyldu. Eyjan er mjog frumstaed, thar bùa um 4000 manns ì 8 samfèlogum ì sàtt og samlyndi. Thar eru engir bìlar, goturnar (eda gangstìgarnir) ekki upplystir og thad eru adeins 3 àr sìdan fyrstu ferdamennirnir komu à thann part eyjunnar sem vid gistum à. Thar borgar fòlkid enga skatta, engir tannlaeknar eru à Amantani og thò svo ad thar sè einn spìtali notast 90% fòlksins enn adeins vid nàttùrulaekningar. À Amantani-eyju virdast allir hafa ofurtrù à naggrìsum og Coca-laufum, eins og annars stadar ì Perù og ef manneskja er veik er notast vid naggrìsi til greiningar à sjùkdòmnum. Thà er hofd athofn yfir hinum veika manni, 4 laeknar standa yfir honum og ad lokum er lifandi naggrìs settur innà skyrtu sjùklingsins og làtinn vera thar yfir nòttina. Morguninn eftir er naggrìsinn skorinn upp lifandi og thà er thad sama ad honum og sjùklingnum og laeknarnir sjà hvort thad eru lungun, maginn, hjartad o.s.frv. sem starfa ekki rètt. Thegar greiningu er lokid hefst medferdin, en ì henni er alfarid notast vid jurtir og nàttùrulyf. Annad sem er lìka spes, fyrir 2 àrum sìdan àkvadu yfirvold ì Perù ad setja upp logreglustod à eyjunni. Thad heppnadist thò ekki betur en svo ad thad var ekkert ad gera fyrir logreglumennina og their voru fullir alla daga ad skemmta sèr. Thegar loggukallarnir byrjudu svo ad barna allar stelpurnar à eyjunni var eyjaskeggjum nòg bodid og hofdu allsherjar verkfall og mòtmaeli thar til logreglustodinni var lokad! Thessir fròdleiksmolar voru ì bodi lókal-leidsogumannsinns okkar, Blody. Nòg um thad. Vid lentum hjà Santiago fjolskyldunni og stoltur heimilisfadirinn tòk à mòti okkur. Thar eignudumst vid à einu bretti 7 systkini à aldrinum 3-20 àra, mommu og pabba. Thau tòku mjog vel à mòti okkur, mamman og elsta stelpan, Mari Luiz, stroggludu ì eldhùsinu og leyfdu okkur ad hjàlpa til vid ad skraella kartoflur. Held vid hofum frekar seinkad fyrir en hjàlpad, en vid nàdum allavega ad frida samviskuna adeins. Ì hàdegismat, sem var sèrùtbùinn fyrir okkur, fengum vid kartoflu-grjònasùpu ì forrètt og fisk, kartoflur og hrìsgrjòn ì adalrètt. Eftir gongutùr um eyjuna var framreiddur kvoldverdur; kartoflusùpa og ì adalrètt; hrìsgrjòn og kartoflur! -Pabbi, skildum loksins hvad thù meintir med ad fà nòg af einhaefu hrìsgrjònarèttum S-Amerìkubùa!- Eftir kvoldmatinn var slegid upp allsherjar dansleik thar sem thorpsbùarnir ùr okkar samfèlagi komu allir saman til ad dansa. Vid vorum klaeddar upp ì bùninga eyjafòlks, 2 pils, litrìkar skyrtur, belti og slaedur og stràkarnir voru ì stòrum, litrìkum poncho-um (ullarslàum), med òtrùlega fyndnar hùfur! Vorum eins og hàlfgerdir aular tharna, oll um helmingi staerri en heimafòlkid, thannig ad pilsin rètt nàdu nidrà hnè og vid litum ùt fyrir ad vera svona 20 àrum eldri! Thar var dansad og dansad vid tòna hljòmsveitar Esteban, elsta "bròdur" okkar, sem er algjor toffari; ì hip-hop-fotum, ì hljòmsveit og à kaerustu alla leid frà Puno! Thad sem thò var saetast var ad hann hlustadi adallega à thjòdlega panflautu tònlist og Enerique Iglesisas! ;) Ballid endadi med thvì ad allir urdu vedurtepptir ì salnum! Eftir ad hafa verid ad ganga um allan daginn ì 30 stiga hita kom thetta svakalegasta haglèl og hrìd sem vid hofum nokkurntìmann lent ì! Held ad flestir hafi haldid ad thad vaeri hafin skotàràs à eyjuna og thrumurnar og eldingarnar voru ekki til ad draga ùr theim hugmyndum! Ad lokum komumst vid thò heim ì slabbinu - manni leid eins og madur vaeri ad ganga ì skòlann à dimmum janùarmorgni - og vid sofnudum seint og um sìdir vegna làtanna. Ì morgunmat fengum vid thò ekki kartoflur og hrìsgrjòn eins og vid bjuggumst allteins vid (vorum alls ekki eins vanthakklàtar og thetta hljòmar!) heldur djùpsteiktar ponnukokur med sykri sem brogdudust mjog vel.
Frà Amantani-eyju hèldum vid yfir à thà naestu, Taquile-eyjuna en thar klaedist fòlkid adeins odruvìsi bùningum en menningin er svipud. À Taquile eru karlmenn ekki taldir tilbùnir ì ad kvaenast fyrr en their geta prjònad hùfu sem er svo thètt prjònud ad their geti borid vatn ì henni! Thegar hùn er thad thykk, skiptast their à hùfu og pilsi sem their hafa lìka bùid til vid verdandi eiginkonu sìna og thaer gefa monnunum buxur og adra hùfu à mòti. Thar var annarhver madur sem vid hittum prjònandi og konurnar ad spinna ull vid hlid theirra! À theirri eyju mega lìka adeins giftir karlmenn neyta Coca-laufa, vegna thess ad thad eru their sem thurfa meiri orku fyrir konurnar! À yfirbordinu lìtur ùt fyrir ad mennirnir ràdi ollu, konurnar ganga alltaf nokkrum metrum à eftir theim og mànadarlega eru haldnir einskonar hèradsfundir thar sem gifta fòlkid hittist. À fundunum eru thad bara karlarnir sem tala og konurnar sitja ùtì horni, en ì raun er thad thannig ad kvoldid fyrir fundinn segir konan eiginmanni sìnum nàkvaemlega hvad hann eigi ad segja à fundinum!
Eftir hàdegismat à Taquile; franskar kartoflur og ponnukokur (!) hèldum vid sìdan til baka til Puno ì bàtnum okkar, thò med smà stoppi à midri leid og vid vorum einar af fàum ì hòpnum sem hofdum okkur ùtì ad taka smà sundsprett ì haesta stoduvatni heims. Thràtt fyrir ad thad hafi verid mjog heitt ì vedri, thà var vatnid svo kalt ad madur missti naestum allan màtt vid ad vera thar ùtì og meira en ad segja thad ad komast uppì bàtinn aftur! Ekki var heldur ad baeta tilfinninguna ad vita ad thad vaeru margir tugir metrar til botns, thar sem m.a. staerstu froskar ì heimi (um hàlfur metri ad lengd!) lifa! Thad hòfst thò à endanum og vid snerum heilar heim til Puno!
Snemma ì fyrramàlid kvedjum vid Perù og holdum til La Paz ì Boliviu. Thò er ekki alveg vìst ad vid komumst vegna vedurs, thad hafa verid miklar rigningar og vegirnir thar af leidandi ekki uppà sitt besta, auk verkfalla og òeirda sem hafa verid thar seinustu vikur. Vid bara vonum thad besta! Nànasta plan er thò ad fara ì naesta sùpermarkad, erum ad hefja sparnadaràaetlun 1 og forum thess vegna ekki ùt ad borda, held vid sèum lìka alveg ì àgaetisstudi til ad sleppa kartoflunum og hrìsgrjònunum ì kvold! ;)
Kvedjur af bokkum steingerdu pùmunnar!
Steinunn Santiago
Wednesday, January 29, 2003
Herna kemur Inca Trail lagid (syngist med I will survive), sem hann Ben Miles i hopnum okkar samdi. Vid aetludum ad setja thad inn i gaer en gleymdum textanum a hotelinu thannig her kemur thad. Vid sungum thetta lag sidasta kvoldid okkar i gongunni fyrir burdarmennina og fararstjorana.
The Inca Trail Song by Ben Miles
First I was afraid I was petrified, kept thinking if we should be late again Sue would eat us all alive
We spent so many nights under canvas under stars, sod the Inca way, we need armoured air con cars
Oh now go, walk out the door, don't turn around now, we're not tourists anymore
We have grit, we have drive, we will reach the top alive. With bleeding heels and sun burnt heads. Together we will strive.
And reach the top. That mountain peak, a hundred thousand foot steps on, I can't believe it was that steep.
We need massage, pedicures, we need to ease our camp bed sores
With swollen legs, insect stings and those creepy crawly things
We want our mum, to wipe our bum. Squatting round in dirty holes, it never seemed that fun.
We are getting on a bit. We need decent shit. Our new best friend Imodium has caused our dicky tum
But less of poo look at the view. Miles and miles and miles around, it's just mountains me and you.
Way up in the sky, even coke can't give this high. The white stuff we avoid or we'll have Sue well annoyed.
But what to do with sickness too, the air is thin, our lungs are weak, this altitude won't do.
Our fitness is a sham. Our weight gain is a farce. If we do not reach the top Adriel will kick our arse.
More water please, we're on our knees, we need a break, we need more lunch, our hair is full of fleas.
We spent so many nights, singing crazy campfire songs. Is that smell our sweaty socks or just Rod's gassy pong?
But what a task, to climb this path, local people run straight up with style, grace and class. We just look like fools, lacking strength and basic tools.
If ever we do get back home we'll know it took some balls, to build this place on pure rock face.
The Incas had it sussed alright, to hide without a trace. We made it all the same, after tears sweat and pain.
Alone we would have failed, but with local aid we sailed. So thanks to you, our porter crew, hiking up and down non stop we sure don't envy you.
We'd like to take this chance to convey in song and dance, our respect and gratitude each one of you is a dude.
And we SURVIVED!!!!!!!
Ella
Tuesday, January 28, 2003
Vid lifdum thad MEIRA en af!!!!
Eg er ad tala um Inca trailid sem vid vorum bunar ad bua okkur undir ad yrdi ein erfidasta lifsreynsla okkar til thessa......
......en vid hlaegjum bara ad okkur sjalfum nuna , komnar a hotelid i Cuzco og bunar ad fara i heita sturtu og fa langan og godan naetursvefn.
Audvitad tok thetta a og folk var uppgefid a stundum en thad kom aldrei sa timi ad okkur langadi til ad gefast upp, hugsunarhatturinn var bara thessi allan timann: Hebbs! ekkert vael, bara nokkrir kilometrar eftir! og thad virkadi.
Thad er lika fararstjoranum okkar og jakvaedu hugarfari ad thakka ad thetta vard audveldara en halda maetti. Adriel heitir fararstjorinn og vid erum allar sammala thvi ad hann er ein yndislegasta manneskja sem vid hofum kynnst. Thvilik var orkan og utgeislunin fra thessum litla manni! Svo ma alls ekki gleyma adstodarfararstjornunum tveimur, Carlos og Alberto, kokkinum og sidast en ekki sist ollum burdarmonnunum sem eru mestu hetjur i heimi!!! Their baru 25 kilo a bakinu hver og hlupu upp fjollin a sandolum og i sjuskudum fataraeflum. Their baru oll tjoldin, svefnpoka og tjalddynur, allan mat og eldunardoteri ofl ofl. Vid fengum 3 heitar maltidir a dag, plus avexti og kex yfir daginn og kaffi og te tvisvar a dag sem their sau um ad elda og bera fram. Otrulegt!!! Okkur leid eins og spilltum aumingjum i kringum tha. Vid thurftum bara ad bera a okkur litla bakpoka med regnfotum, solarvorn ofl. svona smadoti i og svo vorum vid med 2 litra vatnsfloskur a okkur lika, en vid drukkum ad medaltali 2 litra af vatni a dag, plus coca laufa te eda kaffi og supur thannig ad vokvatap var ekkert ahyggjuefni.
Inca trailid hofst a fostudaginn! Vid voknudum klukkan 4 um nott i litlum bae sem heitir Ollyantambo en thar gistum vid a heimagistingu. Svafum litid tha nott thvi herbergid okkar stinkadi af kattahlandi og fukkalykt. Fengum ljuffengar ponnukokur og te i morgunmat undir ljufum tonum Enyu....;) hehe Svo kom ruta ad saekja okkur og vid keyrd a upphafsstad Inca trailsins thar sem for fram passa tjekk ofl. Fyrsti hluti gongunnar var biti ur koku, slettur malarvegur og undurfalleg nattura. Adriel sagdu okkur fra dyralifi og natturunni fyrsta spolinn. Thad var svo ekki fyrr en eftir hadegismatinn sem gangan for ad verda almennileg! Tha byrjadi gangan upp a vid marga marga kilometra. Vid forum gegnum yndilega fallegt landslag, skogur og rosalegt utsyni. Thessi fyrsti dagur tok mest a , en vid gengum i 9 klukkutima, 17 kilometra og meirihlutinn var uppa vid, eda 12 kilometrar!!! Thetta var erfitt en vid komum mjog vel ut ur thessu ollu saman. Thetta var farid ad verda thannig ad hvert nytt skref var ordid ad fikn og adrenalinid i hamarki. jamm, thetta er bara eins og ad ganga 2 til 3 Esjur a dag :)
Adriel sagdi svo i lok fyrsta dagsins ad vid hefdum gengid lengra en var akvedid upphaflega, hann let okkur ganga lengra til ad naesti dagur yrdi audveldari thvi hann sa ad vid redum vid meira. Hann kalladi okkur "Crackin' good walkers" og sagdi ad vid vaerum einn fljotasti og jakvaedasti hopur sem hann hefdi labbad med a sinni 7 ara gongu um Inca trailid. Thetta hros fekk okkur til ad verda enntha duglegri og naesti dagur for langt fram ur aaetlun lika, vorum buin mun fyrr en aaetlad var. Vid tjoldudum a hverjum degi eda rettara sagt thjonarnir okkar tjoldudu tjoldunum fyrir okkur a hverjum degi og vid forum ad sofa fyrir niu a hverju kvoldi nema seinasta kvoldid thvi vid voknundum fyrir fimm a hverjum morgni. Thridji dagurinn var erfidur ad thvi leyti ad vid gengum svo mikid nidur a vid og thad er erfidara en madur imyndar ser fyrst thvi vegirnir eru svo brattir, throngir og sleipir. Vid skodudum Indiana Jones slodir sem voru hrikalega flottar og fleiri Inca mannvirki. Thad haesta sem vid klifum voru 4200 metrar! Serstok tilfinning ad vera svona hatt uppi.
Thridja kvoldid tjoldudum vid a lokatjaldsvaedinu thar sem var fullt af odru folki og thar var stor veitingastadur og bar og risadansgolf og verond. Tharna var saman komid allskonar folk og allar tegundir tjhoda, thetta var eins og ad vera a utihatid. Mjog skemmtileg stemning. Allir fengu ser bjor og tjilludu uti a verond og margir voru komnir i horkudjammfiling thvi thetta var thjodhatidardagur Astrala og svo var thetta audvitaf lika stor dagur fyrir alla gongugarpana thvi erfidasti hjallinn var buinn og daginn eftir myndu allir sja Machu Picchu.
Um kvoldid var slegid upp diskoteki og allir donsudu eins og vitleysingar og otrulegasta folk sleppti ser tharna i hallaeristonlist og fyndnustu stemningu sem vid hofum upplifad. Steikt og otrulega skemmtilegt kvold!!!
Stadnum lokadi reyndar klukkan ellefu um kvoldid en sem betur fer thvi allir thurftu ad vakna klukkan fjogur daginn eftir til ad geta upplifad Machu Picchu an thess ad hafa stadinn trodfullan af turistum.
Vakin upp i hellirigningu rumlega fjogur og fengum omelettu i morgunmat og coca te til ad hressa okkur vid. Svo var lagt af stad i lokakippinn! Hann var mikid nidur a vid en alveg rosalega fallegur thvi allan timann vorum vid ad ganga upprunalega inca trailid, malid er nefnilega thad ad thad er buid ad endurgera storan hluta af leidinni svo thad se audveldara ad ganga hana en thessa sidasti spolur er alveg upprunalegur. Vorum ca. 2 til 3 tima ad komast ad Sun Gate en thad er utsynisstadur thar sem madur ser Machu Picchu ef thad er ekki skyjad. Thegar vid komum a stadinn var skyjad en thad for ad birta til um leid og Adriel var buinn ad syngja indianasong sem faer skyin til ad hverfa fra. Thetta virkadi, eg er ekki ad ykja!
Otruleg syn, eitt af thvi fallegasta sem eg hef sed......ekki furda ad thetta se talid eitt af undrum veraldar.
Bara sma spolur eftir og vid vorum komin til Machu Picchu. Aedislegt ad vera tharna i thessu fallega mannvirki i skynandi sol. Adriel fraeddi okkur um stadinn og svo fengum vid nokkra klukkutima til ad gera thad sem okkur syndist tharna. Vid nutum thess bara ad sitja a yndislegum grasbletti og njota utsynisins. Tokum fullt af myndum, klarudum 2 filmur svo thid faid nog ad sja.
Tokum rutu fra Machu Picchu ad lestarstod og fra lestarstodinni tokum vid lest til Ollyantambo og fra Ollyantambo tokum vid rutu til Cuzco thar sem vid erum staddar nu! Steinsofnudum naestum strax og vid komum a hotelid og svafum frameftir enda nog af orku sem thurfti ad endurnyja. Hardsperrurnar eru nasetum farnar og okkur hefur aldrei lidid betur. Heilnaema fjallaloftid gerir ollum gott!
Eftir nokkra daga forum vid yfir landamaeri Peru og Boliviu og forum til uppahalds hofudborgar Sue fararstyrunnar okkar i SAmeriku:La Paz.
Chiao thangad til naest!
*Silja, the crackin' good walker*
