Wednesday, January 22, 2003
Aloha oll! Hédan er allt fínt ad frétta, erum núna í fallegri borg, Cusco, sem er thó líklega vestraenasti stadurinn sem vid hofum komid á. Ferdabókum ber ekki saman um hvad hér búa margir, allt frá 350thús uppí 1,2 milljónir. Held ad thad séu thó flestir sammála ad talan sé naer nedri morkunum en milljóninni. Nafnid thýdir "nafli alheimsins" og thetta er ein helsta túrhestaborg S-Ameríku. Hér er líka mjog mikid af túristum, thó thad sé "low season", sem okkur finnst baedi kostur og galli. Thad eru fleiri fyrir heimamenn ad bogga, thannig ad madur verdur ekki fyrir jafnmikilli áreitni úti á gotu eins og t.d. í Lima, en thá kemur líka á móti ad hér er allt á uppsprengdu verdi, fleiri vasathjófar o.s.frv.
Sídustu dagar eru ad miklu leyti búnar ad fara í rútuferdir á milli stada, en erum búnar ad koma vid í frábaerum smábaejum og skoda undursamlega náttúru thess á milli. Á leidinni frá Arequipa til Colca Canyon fórum vid haest í 4.895m haed, sem er haerra en haesti punktur Evrópu. Audskiljanlega urdu allir frekar slappir og bara thad ad fara útúr rútunni til ad pissa gerdi mann lafmódan! Erum búnar ad vera hérna eins og verstu reykingamenn og fitubollur vegna súrefnisleysisins, thetta verdur skrautlegt í Inca Trailinu, sem er 4daga fjallganga og hefst á morgun! En hvad um thad. Á leidinni keyrdum vid um fallega dali og fjoll, akkúrat eins og madur hafdi ímyndad sér Perú, rúmlega 6km há, gródri vaxin fjoll, toppurinn hulin thoku og dulúd og árnidur heyrist úr fjarlaegd úr ánni sem er morghundrum metrum fyrir nedan, medan Condor-fuglar (svipadir ad staerd og ernir) svífa í kringum mann! Thad var einmitt á einum svona stad sem vid stoppudum til ad borda hádegismat - held ad enginn hádegisverdur slái hann út! Eftir 6 tíma keyrslu komum vid til smabaejar vid Colca-gilid thar sem vid eyddum nóttinni. Hótelid var mjog fallegt, minnti helst á skídahótel í Olpunum og útsýnid hefdi ekki geta verid betra - yfir graena dali og adurnefnd fjoll. Thar byrjudum vid á ad koma okkur fyrir og drekka te úr Coca-blodum vid arininn, hressandi og gott í magann! Thorpid var aedi, frekar eins og samansafn af sveitabaejum, og thar maettu manni svín, kindur og asnar á gotunum. Í midju thorpinu var sídan lítid torg thar sem bornin leika sér á daginn og gamla folkid situr og fylgist med. Held vid séum allar sammála um ad hápunktur ferdarinnar hingad til hafi verid thegar vid slógumst í leik med krokkunum í Colca Canyon, svona hálfpartinn skrúdgonguleik thar sem allir leidast og syngja og ganga 6 skref áfram og 3 afturábak. Thannig gengum vid um allan baeinn í hálftíma - allir vildu leida thessar skrýtnu stelpur og hlógu endalaust ad okkur sem kunnum ekki vísuna sem thau songludu med! Thegar vid vorum ad fara gaf ein af litlu stelpunum mér blóm í kvedjugjof, lífsreynsla sem madur á aldrei eftir ad gleyma! Sídan eignudumst vid nýjan vin, lítinn lamadýraunga sem var í hótelgardinum! Ótrúlega gaefur og kom alltaf thegar vid kolludum ad knúsa okkur! Erum búnar ad ákveda ad taka eitt svoleidis dýr med til Íslands! Thetta eru mjog falleg dýr, rosalega tignarleg, en samt eitthvad svo aulaleg!
Jaeja, vid thurfum víst ad fara ad undirbúa okkur undir adurnefnt Inca-Trail, kaupa í matinn, regnslár o.s.frv. Erum ad vona ad okkur eigi eftir ad vera batnad í maganum, erum allar búnar ad vera frekar slappar sídustu daga. Vid fórum í apótek og ég nádi ad bulla út acidophylus-mixtúru úr lyfjafraedingnum sem vildi bara láta mig fá sterkt pensilín og erum ad háma í okkur hómópatalyfin hennar elsku Hollu okkar. Takk mamma #2, veit ekki hvad vid hefdum gert án thín! :* Thangad til naest; hafid thad gott - hugsum fallega til ykkar í kuldanum! ;)
Steina ICEBABE!
Sunday, January 19, 2003
Jaeja elsku fólk, mikid er nú gaman ad sja hvad margir hafa skrifad i gestabókina, madur verdur bara klokkur. Allir heima ad fylgjast med okkur :) Thad hefur svo margt á daga okkar drifid ad ég er alveg i vandraedum ad byrja ad skrifa, nu loksins thegar vid komumst á internetid, meira hvad madur er hádur thessari taekni.
Nú sitjum vid hérna thrjár á litlu netkaffi í borg sem heitir Arequipa og er stadsett upp i fjollum i 2700 m haed. Loftid hér er miklu thynnra en i Lima og vid hofum fundid fyrir ymsum einkennum eins og svima og hofudverk, en vid erum bunar ad venjast nuna. Á thridjudeginum hittum vid hopinn okkar og fararstjorann, hún heitir Sue og er bresk, hún hefur stadid sig mjog vel og veit alveg hvad hún syngur og bílstjórinn heitir Billy og er frá Skotlandi og ekki má nú gleyma rútunni, en hún heitir Millie ;). Thetta er mjog pottthétt fólk kaeru foreldrar :), ekki hafa ahyggjur. Í hópnum okkar er u.th.b helmingur Ástralir en svo eru 2 Japanir, 1 hallaerislegur Thodverji, 1 donsk muslimastelpa, 1 norsari, nokkrir Bretar og svo vid. Thau kalla okkur icebabes og okkur finnst thad alveg ogedslega hallaerislegt og forum bara halfpartinn hjá okkur, en thau eru oll mjog fín og skemmtileg og karlmennirnir eru allir med mikla verndunarthorf gagnvart okkur stelpunum, mjog saett og engir pervertar thar a ferd, thannig ekki hafa áhyggjur pabbi minn :).
Snemma á midvikudeginum logdum vid svo af stad fra Lima, gudi sé lof, vid vorum alveg komnar med nóg af thessari yfirthyrmandi borg. Leid okkar la i lítinn bae sem heitir Paracas (sandstormur á íslensku), thar gistum vid a hoteli sem heitir El Mirador og var eins og vin i eydimorkinni, med litilli sundlaug skreytt kaktusum allt i kring. Eftir mikid busl og solbad aetludum vid svo ad vera rosalega snidugar og fa okkur gongutur inn i baeinn og aetludum ad labba i gegnum strondina en komumst ekki lang. Í fjarlaegd sáum vid bara oda hunda gelta og byrja hlaupa i áttina til okkar, ég hélt vid myndum pissa á okkur af hraedslu og thad eina sem komst upp i huga okkar var ad vid tokum ekki hundaaedissprautuna. Thannig vid tokum a ras eftir strondinni og byrjudum ad hlaupa, en tha hlupu hundarnir bara hradar thannig vid roudum okkur nidur og lobbudum rolega tilbaka og komumst heilar a húfi, en thetta hefur verid mjog fyndin sjón. Um kvoldid bordudum vid svo a hinum margromada sjavarréttarstad Johnny and Jennifer, fengum thar hid finasta sjavarfang og gamall madur stod og spiladi a gitar og song klassisk spaensk log eins og kan kan og guandala mera, thad var alveg frabaer stemning. Á veitingastadnum var lika litil stelpa sem leit alveg eins út og Ylfa, nema bara dokkhaerd og med dekkri hudlit, gud hun var svo falleg ad mig langadi ad fadma hana ;). En fólkid hérna er alveg ótrúlega fallegt, jafnvel their sem myndu teljast ofridir eru samt fallegir, rosalegur sjarmi yfir folkinu hérna. Fimmtudagurinn var svo ótrúlega annasamur, hann byrjadi snemma med thvi ad fara med spíttbát út í Ballestas eyjarnar, thar sáum vid Saeljón, seli, morgaesir og fullt af framandi fuglum. Eftir thad héldum vid svo aleidis til Nazca. Á leidinni stoppudum vid a stad thar sem storir og litlir sandhólar einkenna landslagid og vid leigdum okkur sandbretti til ad renna okkur nidur, thetta var mjog skemmtilegt en miklu erfidara en madur heldur. Hitinn var lika obaerilegur og sandurinn enn heitari, og mjog erfitt ad labba alltaf upp og nidur holanna, a milli thess sem vid duttum a rassinn en vel thess virdi.
Eftir thad la leid okkar svo i heilagan kirkjugard Nazca menningarnar i midri eydimorkinni. Thetta var mjog sérstakt, grafir grafnar nidur a vidavangi og ofan i theim likamsleifar hinna látnu enn mjog vel vardveittar vegna thurrs vedurfars tharna, en thessar leifar eru eldgamlar, eda sidan f. krist. Madur gat sed heilu fjolskyldurnar og litil ungaborn, og enntha skinn a beinunum og hár.
Thegar vid komum svo loksins til Nazca tjodudum vid og forum snemma i háttinn thvi a fostudeginum voknudum vid snemma til ad fara i Nazca flugid. Thetta er utsynisflug yfir hinar fraegu Nazca línur, en fyrir ykkur sem ekki vitid tha eru thetta u.th.b 3000 ara gamlar (ad mig minnir) outskyranlegar linur i eydimorkinni. Linurnar mynda ymsar myndir eins og apa, fugla, blóm, hval, thrihyrninga, hund og fleira. Mjog serstakt, og adeins haegt ad sja thaer med thvi ad fljuga yfir thaer thvi thaer eru svo stórar. Eftir flugid forum vid svo í pinkulítinn dúllu strandbae sem heitir Puerto Inka og er i eydimorkinni, vatn er svo sjalgaeft thar og erfitt ad fa ad thad er allt blandad med sjó. Vid tjoldudum á strondinni og lékum okkur í sjónum allan daginn, thad var alveg frábaert thvi oldurnar voru alveg gedsjúkar. Mikid gaman, mikid fjor!!! :D Um kvoldid var svo sett upp karaoke a eina barnum tharna, okkur til heidurs. Sem thyddi ad vid urdum ad syngja. Eftir u.th.b 3 bjora vorum vid svo manadar upp i ad syngja, og vid gerdum okkur ad algjorum fiflum og tokum These boots are made for walking og sidar I got you babe, gerdum thad bara helviti vel ef ég segi sjálf frá. ;) Ég var Sonny og stelpurnar voru Cher saman, ég mun aldrei fyrirgefa theim fyrir ad lata mig syngja thetta eina, kallinn er miklu erfidari!
Í gaer var svo lagt stad i langa ferd hingad til Arequipa, 2700 m upp i fjollin. Hér býr 1 milljón manns og thetta er mjog fín borg. Ég kann mjog vel vid mig hér, passlega stór og miklu vinalegri og snyrtilegri en Lima. Hótelid okkar er ótrúlega flott lika af *** stjornu hoteli ad vera og var mjog langthrad eftir 2 daga tjaldveru og mikils saltmagns i hári.
Í morgun fórum vid svo á markadinn hér í baenum. Sem betur fer vorum vid varadar vid vasathjofum og tokum ekkert verdmaett med okkur. Hérna gengur madur bara med helstu naudsynjar, og alls enga skartgripi. Ég var med peysuna mína bundna um mittid og budduna mina i renndum peysuvasa og helt alltaf vid peysuna. Thegar vid gengum ut af markadnum fann eg allt i einu vatnsgusu á handlegginn á mér, mér fannst thetta mjog furdulegt og var eitthvad ad velta thessu fyrir mér ádur en ég byrjadi ad thurrka mér, og allt í einu voru komnar 2 til 3 konur i kringum mig til ad mynda chaos i kringum mig. Tharna var komin kona sem ég sá oft a markadnum og hún vissi alveg hvar ég geymdi peninginn, thannig ég rétt nádi ad grípa um vasann og strunsa í burtu, adur en hún nadi honum, thvi hún var búin ad beygja sig nidur ad vasanum og komin med lúkurnar á mig. Thetta er allt mjog skipulagt og útpaelt hérna hjá thessum vasathjoufum og thetta med vatnid var ótrúlega snidugt til ad halda hondunum á mér uppteknum. Ég fékk pínu sjokk, thví madur heldur ad thetta komi aldrei fyrir mann en er samt mjog fegin ad thetta gerdist tvi nu er mun audveldara ad sjá thjofana út. Ádan fórum vid svo í ótrúlega merkilegt nunnuklaustur, Monasterio De Santa Catalina,sem er eins og lítill baer inn í midri borginni. Thetta er eldgamalt og ótrúlega fallegt klaustur frá 1579 og vid fengum leidsogumann til ad segja okkur sogu thess. Eitt af thvi ahugaverdasta sem ég hef séd um aevina, lifdi mig ótrulega inn í thetta.
Á morgun thurfum vid svo ad yfirgefa thessa yndislegu borg og fara í Colca Canyon og eitthvad meira skemmtilegt ;)
Pínulitlar og sólbrenndar saknadarkvedjur frá Arequipa.
Ella
